“Ingeblikte” jacht

Canned hunting betekent vrij vertaald “ingeblikt jagen” en dat is ook wat het is: dit soort jacht is altijd succesvol. De jager schiet in een afgeschermd gebied het dier neer en weet dus ook dat hij altijd raak zal schieten. De dieren zijn in gevangenschap opgegroeid en dus aan mensen gewend door voortdurende interacties. Ze slaan niet op de vlucht als ze een jager zien. Die heeft het wel heel gemakkelijk, vandaar de naam canned hunting (ingeblikt jagen/kant en klaar jagen).

In Zuid-Afrika is „Canned Hunting“ de term die gebruikt wordt voor het jagen op speciaal daarvoor gefokte leeuwen. Meer dan 8000 leeuwen in ca. 200 leeuwenfarms zitten te wachten totdat ze door een jager uit voornamelijk de Verenigde Staten, Spanje, Duitsland, Italië of Rusland neergeschoten worden.

Traditionele jagers zijn veelal tegen deze vorm van jagen omdat volgens hen jagen een ‘sport’ is. Het dier moet altijd de kans hebben te ontsnappen en de jager moet behendig zijn om het dier te kunnen vinden en doden. Dat is bij canned hunting niet het geval. Daarom hebben vooraanstaande jachtorganisatie zoals Safari Club International (SCI) besloten deze soort van jacht niet langer te accepteren.

Het jagen van een wilde leeuw kost al snel 60.000 $, een in gevangenschap groot geworden leeuw heb je al voor 16.000 $ en een leeuwin kan je voor 7.000 $ neerschieten. Toeristen en jagers kunnen thuis voor de computer een leeuw uitkiezen uit een catalogus.

Leeuwen worden tijdens het „Canned Hunting“ vaak met drugs tam gemaakt, zodat ze zich zelfs in nood niet zullen verdedigen. En om er voor te zorgen dat de leeuw in de buurt blijft, wordt hij soms met het kadaver van een dier gelokt.

Main image courtesy of CACH (Campaign against Canned Hunting)